دست فرسوده

دست فرسوده. [ دَ ف َ دَ /دِ ] ( ن مف مرکب ) دست فرسود. فرسوده شده با دست. ( ناظم الاطباء ). ملموس. دست زده: دست فرسوده مفارقت عزیزان و پای سوده مصیبت نیک مردان شده است. ( منشآت خاقانی چ دانشگاه ص 212 ). رجوع به دست فرسود شود.

دست فرسود. فرسوده شده با دست

💡 شده دست فرسوده روزگار نماند ایچ ازو آنچه آید بکار

💡 دست فرسوده بلا به به سراندازی غم سر آن سر زده کو خاک کف پای تو نیست

💡 حزین، از دل و دست فرسوده کار مکافات نیکان چه داری بیار

💡 دست فرسوده شود آخر و گمنام شوم من گرفتم هنرت نقد روان خواهد بود

💡 نفس اماره را درین سودا دست فرسوده ز احتراق کنید

💡 بهر دست فرسوده، کاری دهد بهر پشت کاهیده، باری نهد