ذوالخاصیه

لغت نامه دهخدا

( ذوالخاصیة ) ذوالخاصیة. [ ذُل ْ ی َ ] ( ع ص مرکب ) آنکه تأثیر بصورت نوعیّه کند اعم از اینکه زهر باشد یا دفع زهر کند. ( ذخیره خوارزمشاهی ).