تن اسایی

( تن آسایی ) ۱. آسودگی، آسایش.
۲. تن پروری.

💡 در آفتاب جگر تشنه میرم و نروم به سوی سایه فخر از پی تن آسایی

💡 تو خود گاهی مگر دست ترحم سائیم بر سر که نبود با غم عشقت مرا چشم تن آسایی

💡 بده آن می که جان بیاساید که ندارم سر تن آسایی

💡 از جمله هشدارهایی که در فرهنگ دینی بسیار به چشم می خورد و مسلمانان را نسبت به آن بیدار باش داده اند، موضوع تنبلی و تن پروری و بی حوصلگی و کوتاهی در کار است. تنبلی برای دین و دنیا زیانبار است. و شخصی که تن آسایی میکند و تنبل است همیشه از دیگران عقب تر است.