بروگل
لغت نامه دهخدا
بروگل. [ بْرو / ب ُ گ ِ ] ( اِخ ) خاندانی مشهور از نقاشان فلامانی، که از آن جمله اند:
- پیر مشهور به پیر بروگل قدیم؛ در حدود 1530 م. متولد شد و بسال 1569 م. درگذشت. وی رسام مناظرو نقاشی صحنه های قری و قصبات بود.
- پیر مشهور به پیر بروگل جوان، پسر پیر بروگل قدیم؛ وی در حدود سال 1564 م. در بروکسل متولد شد و بسال 1637 یا 1638 م. درگذشت. ذوق وی در تجسم صحنه های موحش موجب شده که او را بنام بروگل جهنم بنامند.
- ژان برادر پیر جوان؛ وی بسال 1568 م. در بروکسل متولد شد و در سال 1625 م. درگذشت. بسبب لطف رنگ آمیزی تابلوهایش بنام بروگل مخملی نامیده شده. ( از فرهنگ فارسی معین ).
جمله سازی با بروگل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 برج بابل نقاشی رنگ روغن اثر پیتر بروگل است.
💡 مدونا بر روی تاج گل، همراه با یان بروگل بزرگ، 1619
💡 بروگل به ترسیم پرترههای حاوی تصاویر متحرک علاقه داشت و این نقاشیاش به مثابه پیشبینی کورنوفوتوگرافی اختراعشده توسط اتین-ژول ماره در قرن نوزدهم است. یوریس ایونس کارگردان سینمای هلندی معتقد است که اگر بروگل امروز زنده بود، میتوانست یک کارگردان فیلم باشد.
💡 خانواده یان بروگل بزرگ، 1613-1615. موسسه هنر کورتال
💡 او همچنین اغلب عناصری مانند حیوانات، مناظر یا طبیعتهای بیجان را در ترکیبهای بزرگ به متخصصانی مانند فرانس اسنایدرز و پل دو ووس، نقاشان حیوانات، یا هنرمندان دیگری مانند جیکوب جوردن، قرارداد فرعی واگذار میکرد. یکی از رایج ترین همکاران او یان بروگل جوان بود.