لغت نامه دهخدا
تاژس. [ ژِ ] ( اِخ ) دختر کوچک ژوپیتر که از مشتی خاک پدید آمده و بنابر روایات قدیم، مردم «اتروریا» را غیب گویی آموخت. ( تمدن قدیم فوستل دوکولانژ ترجمه نصراﷲ فلسفی ص 469 ).
تاژس. [ ژِ ] ( اِخ ) دختر کوچک ژوپیتر که از مشتی خاک پدید آمده و بنابر روایات قدیم، مردم «اتروریا» را غیب گویی آموخت. ( تمدن قدیم فوستل دوکولانژ ترجمه نصراﷲ فلسفی ص 469 ).