لغت نامه دهخدا
ایمان گستر. [ گ ُ ت َ ] ( نف مرکب ) ایمان ده. گستراننده ایمان. اشاعه دهنده ایمان:
رستم سزا بودی چو او بر پیل جستی چاکرش
ننوشت کفر و شرک را جز تیغ ایمان گسترش.ناصرخسرو.
ایمان گستر. [ گ ُ ت َ ] ( نف مرکب ) ایمان ده. گستراننده ایمان. اشاعه دهنده ایمان:
رستم سزا بودی چو او بر پیل جستی چاکرش
ننوشت کفر و شرک را جز تیغ ایمان گسترش.ناصرخسرو.
ایمان ده. گستراننده ایمان