باریک میان

باریک میان. ( ص مرکب ) لاغرمیان. ( آنندراج ). کمرباریک. ( ناظم الاطباء ). آنکه کمر باریک دارد. ظریف قد و متناسب اندام. ( دِمزن ). اَخَمص. اَقَّب. ( تاج المصادر بیهقی ) ( منتهی الارب ).اَهیَف. اَهضَم. مخصَّر. ضَمر. ( دهار ). ضامِرَه. ضامِر. مَهَفهَت. هیفار؛ زن باریک میان. ( منتهی الارب ).

لاغر، لاغرمیان، کمرباریک، دارای کمر باریک.

( صفت ) آنکه کمرش باریک باشد لاغر میان کمر باریک.

💡 آن تنگ دهان تو ز بیجاده نگینیست باریک میان تو چو از کتان تاریست

💡 ببرنایی نوخط آشوب زنان و فتنه مردان بلند بالای باریک میان چست سخن نغز بذله قوی ترکیب

💡 آن که از مشک به رخساره نشانی دارد قامتی دلکش و باریک میانی دارد

💡 تا تو کمری بستی باریک میان را گویی که عیان بستی ویحک به خبر بر

💡 باریک تر از مویم زان درد که گر بارش بر کوه نهد بنیان باریک میان گردد

💡 سینه بر خاک نهاد آن بت باریک میان تا به ماهی برسید از بر سیمینش نسیم