سیلی زدن

سیلی زدن. [ زَ دَ ] ( مص مرکب ) پشت گردنی زدن کسی را. ( ناظم الاطباء ). وارد آوردن سیلی بر صورت شخصی. لطمه زدن. ( فرهنگ فارسی معین ). کشیده زدن. صفع:
آن یکی زد سیلئی مر زید را
حمله کرد او هم برای کید را.مولوی.از دست دیگری چه شکایت کند کسی
سیلی بدست خویش زند بر قفای خویش.سعدی.

( مصدر ) وارد آوردن سیلی بر صورت شخصی لطمه زدن.

💡 پس از آنکه سیلی زدن نماینده سبزوار در مجلس به یک سرباز وظیفه بازتاب اعتراض‌آمیز گسترده‌ای در رسانه‌ها و فضای مجازی پیدا کرد، محسن تنابنده به این موضوع واکنش نشان داد و با انتشار سکانسی از سریال پایتخت نوشت:

💡 - ژوئن ۲۰۰۵: به دلیل سیلی زدن به گوش یک طرفدار جوان اورتون و گاز گرفتن انگشت هم‌تیمی‌اش ریچارد دان، از اردوی آمادگی منچسترسیتی در تایلند اخراج شد. باشگاه بارتن را ۱۲۰ هزار پوند جریمه کرد و دستور داد که برای مشکل می‌گساری و خشونت خود به دیدن مشاور درمانی برود.

💡 تو بدست حسن خود خورشید نیکو روی را از پی سیلی زدن موی از قفا برداشتی

💡 که این سیلی زدن خدمت به شه بود «تدین » خصم «سردار سپه » بود