برون زد

برون زد. [ ب ِ / ب ُ زَ ] ( ن مف مرکب ) برون زده. بیرون زده. و رجوع به برون زده شود. || ( اِ مرکب ) ( اصطلاح زمین شناسی ) قسمتی از یک سنگ یا ماده معدنی که در سطح زمین نمایان میشود. ( دایرة المعارف فارسی ).

برون زده بیرون زده.

{outcrop} [زمین شناسی] بخشی از یک سازند یا ساختار زمین شناختی که در سطح زمین پدیدار می شود

💡 شه بصد جهد برون زد علم از عالم جسم لیکن افتاد دل از عالم روحش بطلسم

💡 سودای تو با کام دل از کام برون زد هرچ از همه خوبان جهان کام گرفتیم

💡 خیمه خواب برون زد ز سرا پرده چشم در نور دید فلک فرش تن آسانی را

💡 قدم ز عالم هستی برون زدی اهلی کجاست مرد رهی کز تو یکقدم گذرد

💡 سلطان عشق خیمه برون زد زهر دو کون مارا از این چه غم که جهان سر بسر فناست

💡 زان برون زد دلبر من بارگاه از شش جهت تا توان کردن به سوی او نگاه از شش جهت