لغت نامه دهخدا
باغ خسرو. [ غ ِ خ ُ رَ ] ( اِخ ) از باغهای سلطنتی قدیم اﷲآباد در هندوستان. بر سر در باغ خسرو، کتیبه ای بخط نستعلیق هست بدین مضمون: «حسب الحکم حضرت شاهنشاه جهان پناهی ظل اللهی نورالدین محمد جهانگیر پادشاه غازی، باهتمام مرید باخلاص آقارضا مصور، این بناء عالی صورت اتمام پذیرفت ». رجوع به زندگانی شاه عباس اول ج 2 ص 338 شود.