لغت نامه دهخدا
جهان پناهی. [ ج َ هام ْ پ َ ] ( حامص مرکب ) حاصل مصدر از جهان پناه بمعنی پناه جهان:
ازلی شد جهان پناهی او
ابدی باد پادشاهی او.نظامی.
جهان پناهی. [ ج َ هام ْ پ َ ] ( حامص مرکب ) حاصل مصدر از جهان پناه بمعنی پناه جهان:
ازلی شد جهان پناهی او
ابدی باد پادشاهی او.نظامی.
اسم مصدر از جهان پناه بمعنی پناه جهان.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در حجرهٔ فقر پادشاهی در عالم دل جهان پناهی
💡 گر پیش روی چراغ راهی ور پس باشی جهان پناهی
💡 جهان پناهی دیدم در آن که دور جهان بچشم همت عالیش خوار بود و حقیر
💡 ازلی شد جهان پناهی او ابدی باد پادشاهی او
💡 جهان پناهی کوراسزدکه هفت اقلیم بزیرفرمان،ازبخت کامران آرد