اندوخت
«اندوخت» واژه‌ای فارسی است که شکل گذشته فعل «اندوختن» می‌باشد و به معنای جمع‌آوری، ذخیره کردن یا پس‌انداز کردن چیزی به کار می‌رود. این واژه معمولاً برای جمع‌آوری و نگهداری دارایی‌ها، مواد یا سرمایه‌ها به کار می‌رود تا در زمان نیاز مورد استفاده قرار گیرد. این واژه می‌تواند هم برای اموال مادی مانند پول، غذا یا کالاها و هم برای دانش، تجربه و مهارت‌ها به کار رود. در متون ادبی، «اندوخت» بار معنایی مثبت دارد و نشان‌دهنده احتیاط، آینده‌نگری و مدیریت منابع است. از نظر دستوری، این واژه فعل گذشته است و فاعل آن کسی است که عمل جمع‌آوری یا پس‌انداز کردن را انجام داده است. «اندوخت» ممکن است به صورت استعاری هم به کار رود و بیانگر جمع‌آوری صفات نیکو یا تجارب زندگی باشد.
مترادف‌ها
پس‌انداز، ذخیره
متضادها
خرج کردن
لغت نامه دهخدا
اندوخت. [ اَ ] ( مص مرخم ) اندوختن. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
اندوختن
جمله سازی با اندوخت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هر سبزه که دست چمن اندوخت به سالی بیداد خزان برد به غارت به یک ایما
💡 گل مشت زری را که به صد خون دل اندوخت بر راهگذار تو مهیای نثار است
💡 او در این دوران تجارب بسیار اندوخت و بعضی از این خاطرات را در شعرهایش منعکس کرده‌است.
💡 چه گنجها که تواند ز نقد وقت اندوخت هر آن رمیدن که فارغ ز آشنایی شد
💡 می توانی خرمنی اندوخت از هر دانه ای خرده خود صرف اگر در راه درویشان کنی
