داعی الله

(یُ لْ لا ) [ ع. ] (اِمر. ) ۱ - خوانندة خدا. ۲ - پیغامبر اسلام (ص ).

(اسم ) ۱- خواننده خدا ۲ - پیغامبر اسلام توضیح ۱ - در سوره احقاق آمده است: جماعتی از جنیان چون آیات قر آن مجید را شنیدند بنزد کسان خود رفتند و گفتند که پس از موسی ( ع ) کتابی فرستاده شده است که خلق را به راست و طریق مستقیم هدایت می کند (( یا قومنا اجیبوا داعی الله و آمنوا به و یغفرلکم ذبوبکم و یجر کم من عذاب الیم و من یحب داعی الله فلیس بمعجزفی الارض و لیس له من دونه اولیائ اولئک فی ظلال مبین. ) ) ( سوره احقاف آیه ۳٠ و ۳۱ ) ( ای کسان ما. داعی الله را اجابت کنید و باو ایمان آورید تاشما را از گناهانتان بیامرزد و از عذاب پردرد برهاند و آنکه داعی الله را اجالت نکند عاجز کننده در زمین نیست و او را جز وی یاورانی نخواهد بود. آنها در گهراهی آشکارند ): (( شومی آنکه سوی بانگ نماز داعی الله را نبردندی نماز ) ) (( دعوت مکارشان اندر کشید الحذر از مکر شیطان ای رشید. ) ) ( مثنوی ) توضیح ۲ - نیکلسن درین ابیات گمان برده که این کلمه بمعنی مطلق در خواست است ( مثنوی )

خوانندة خدا.
پیغامبر اسلام (ص)

💡 ربع مسکون فی المثل گر مجلس وعظش بود چون اجیبوا داعی الله دردمند اندر دیار

💡 چو بشنید او که خوانندش بدرگاه بدستور «اجیبوا داعی الله»

💡 شومی آنک سوی بانگ نماز داعی الله را نبردندی نیاز

💡 به معنی واعظ است وداعی الله کند قلب محق را از حق آگاه