انعزال

انعزال. [ اِ ع ِ ] ( ع مص ) گوشه گزیدن و دور شدن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). دور شدن و بیکسو شدن. ( از اقرب الموارد ). || آب بیرون ریختن تا زاد نباشد. ( یادداشت مؤلف ).

(اِ عِ ) [ ع. ] (مص ل. ) گوشه گیر شدن، به کنار رفتن.

۱. گوشه گیر شدن.
۲. برکنار شدن، معزول شدن.

گوشه گیرشدن، برکنارشدن، معزول شدن
۱ - ( مصدر ) گوشه گیر شدن گوشه گرفتن بر کنار شدن بکنار رفتن. ۲ - ( اسم ) گوشه گیری کناره گیری.

[ویکی فقه] انعزال یعنی زوال منصب و پست و از آن در بابهایی مانند وکالت، وقف، وصیت و قضاء سخن رفته است.
عزل، برکنار کردن نماینده از سمت خویش، و انعزال، زایل شدن سمت و منصب شخص صاحب منصب است که گاه به سببی اختیاری است، مانند عزل وکیل از سوی موکل که سبب انعزال از سمت وکالت می‏شود و گاه به سببی غیر اختیاری، مانند فقدان عقل در ولیّ که سبب انعزال وی از مقام ولایت می‏گردد.
کسی که به خاطر شایستگی یا برخورداری از شرایط خاص، از سوی دیگری عهده دار کاری شده است، مانند وکیل، وصی، قاضی و متولی موقوفه

گوشه گیر شدن، به کنار رفتن.

💡 و مانند شيخ احمد احسائى كه از نزد خود خواست به مقام حكمت و عرفان برسد و صرفمطالعه كتب فلسفيه خود را صاحب نظر دانست و اشتباهات فراوانى مانند التزام بهتعطيل و انعزال ذات مقدس الهى از اسماءوصفات ومانند التزام به اصالة الوجود والماهيةمعا، به بار آورد كه موقعيت او را در نزد ارباب علم و نقادان بصير و خبير شكست وتاليفات او را در بوته نيسان و عدم اعتنا قرار داد.