معنی پهن جای | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

پهن جای. [ پ َ ] ( اِ مرکب ) جای فراخ و پهناور:
برآمد غو بوق و هندی درای
بجوشید لشکر بدان پهن جای.فردوسی.

( اسم ) جای فراخ و پهناور زمین وسیع: بر آمد غو بوق و هندی درای بجوشید لشکر بدان پهن جای. ( فردوسی )

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 کشیدند لشکر بران پهن جای بهرسو ببستند ز آهن سرای

💡 دو لشگر یکی شد در آن پهن جای دو لشگر شکن را یکی گشت رای