غراب سیه

غراب سیه. [ غ ُ ب ِ ی َه ْ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از شب. ( آنندراج از فرهنگ اسکندرنامه ).

کنایه از شب

💡 که سنگ سیه گردی اندر زمان غراب سیه با تو ای پهلوان

💡 ستاره غراب سیه بر سرش فگنده ز خود سایه بر پیکرش