چشمه ٔ تیره گون

چشمه تیره گون. [ چ َ / چ ِ م َ / م ِ ی ِ رَ / رِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب )کنایه از شب. ( آنندراج ). کنایه از شب ظلمانی.

💡 هم اندر زمان تیره گون شد هوا پدید آمد آن مرغ فرمان روا

💡 دریغا که شد تیره گون بخت من سیه شد در این خانمان رخت من

💡 کاش آن زمان که زد مه یثرب بشام سر چون شام صبح روی جهان تیره گون شدی

💡 آب حیوان تیره گون شد حیف حیف عقل مغلوب جنون شد حیف حیف

💡 سیه شدست جهان زان بخصم ملعونش که از عذاب و غمش تیره گون بود ابصار

💡 تا رخت بسته است ازین تیره گون‌سرا تا آن سراش تکیه‌گه پهلوی بقاست