چشمه ٔ تیره گون
لغت نامه دهخدا
چشمه تیره گون. [ چ َ / چ ِ م َ / م ِ ی ِ رَ / رِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب )کنایه از شب. ( آنندراج ). کنایه از شب ظلمانی.
جمله سازی با چشمه ٔ تیره گون
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هم اندر زمان تیره گون شد هوا پدید آمد آن مرغ فرمان روا
💡 دریغا که شد تیره گون بخت من سیه شد در این خانمان رخت من
💡 کاش آن زمان که زد مه یثرب بشام سر چون شام صبح روی جهان تیره گون شدی
💡 آب حیوان تیره گون شد حیف حیف عقل مغلوب جنون شد حیف حیف
💡 سیه شدست جهان زان بخصم ملعونش که از عذاب و غمش تیره گون بود ابصار
💡 تا رخت بسته است ازین تیره گونسرا تا آن سراش تکیهگه پهلوی بقاست
💡 در میان مه غلیظ صبحگاهی، چشمه تیره گون در اعماق جنگل مانند موجودی پنهان به نظر میرسید که هیچکس جرات نزدیک شدن به آن را نداشت.
💡 شاعر با توصیف چشمه تیره گون، سعی داشت فضای غمانگیز و دلگیر داستان خود را به خوبی به خوانندگان منتقل کند و اتمسفر را بسازد.
💡 آبهای این چشمه تیره گون به دلیل وجود مواد معدنی زیاد و سایه درختان انبوه، رنگی بسیار تیره و مرموز به خود گرفته بودند.