لغت نامه دهخدا
چشمه نور.[ چ َ / چ ِ م َ / م ِ ی ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از خورشید و آفتاب. چشمه نوربخش، کنایه از روشنایی خورشید. کنایه از خور و مهر و آفتاب:
چشمه نور منا خاک چه مأواگه تست
که فدای سر خاک تو پدر باد پدر.خاقانی.رجوع به چشمه نوربخش شود.
