Chiltern Hundreds

💡 I shall today inform the chancellor of my intention to take the Chiltern Hundreds, enabling the writ to be moved on 4 September for the by-election you are so desperately seeking to take place.

من امروز قصد خود را برای پذیرش چیلترن هاندرز به اطلاع صدراعظم خواهم رساند، و این امکان را فراهم خواهم کرد که حکم انتخابات میان‌دوره‌ای که شما مشتاقانه به دنبال برگزاری آن هستید، در ۴ سپتامبر به تصویب برسد.

💡 The headline joked that another MP took the Chiltern Hundreds, proving Westminster remains delightfully allergic to straightforward exits.

تیتر خبر به شوخی نوشت که یکی دیگر از نمایندگان مجلس، صندوق‌های چیلترن هاندرز را برداشت و ثابت کرد که وست‌مینستر همچنان به خروج‌های مستقیم حساسیت دارد.

💡 MPs are not technically allowed to resign and instead have to be appointed either Steward of the Chiltern Hundreds, or of the Manor of Northstead, as Mr Benton has been, on an alternating basis.

نمایندگان مجلس از نظر فنی مجاز به استعفا نیستند و در عوض باید یا به عنوان مباشر چیلترن هاندرز یا به عنوان نماینده مانور نورث‌استید، همانطور که آقای بنتون منصوب شده است، به صورت متناوب منصوب شوند.

💡 Students learning British civics remember the Chiltern Hundreds precisely because it’s delightfully odd, a loophole celebrated like folklore.

دانش‌آموزانی که علوم مدنی بریتانیا را می‌آموزند، چیلترن هاندرز را دقیقاً به این خاطر به یاد می‌آورند که به طرز لذت‌بخشی عجیب است، روزنه‌ای که مانند افسانه‌های عامیانه گرامی داشته می‌شود.

💡 To resign from Parliament, she accepted the Chiltern Hundreds, a legal fiction that turns constitutional puzzles into procedural elegance.

او برای استعفا از پارلمان، طرح Chiltern Hundreds را پذیرفت، یک داستان حقوقی که معماهای قانون اساسی را به ظرافت‌های رویه‌ای تبدیل می‌کند.