لغت نامه دهخدا
زبیلدان. [ زَ ] ( اِ مرکب ) خاکروبه دان و جایی که در آن خاکروبه جمع کنند، و توامره نیز گویند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به زبلدان، مزبله، زبیلدانی شود.
زبیلدان. [ زَ ] ( اِ مرکب ) خاکروبه دان و جایی که در آن خاکروبه جمع کنند، و توامره نیز گویند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به زبلدان، مزبله، زبیلدانی شود.
خاکروبه دان و جایی که در آن خاکروبه جمع کنند و توامره نیز گویند