واژه «اَنجَز» در زبان عربی و فارسی به معنای «منجزتر» یا «بیشتر وفاکننده» به کار میرود و از ریشهای گرفته شده است که مفهوم انجام دادن، به انجام رساندن و وفادار ماندن به وعده را در خود دارد. این واژه برای توصیف کسی استفاده میشود که در عمل به قول و تعهد خود بسیار دقیق، استوار و قابل اعتماد باشد و آنچه را وعده داده است بهخوبی انجام دهد. همچنین «انجز» درباره فردی به کار میرود که حاجت و خواسته دیگران را برآورده میکند و در رفع نیاز مردم تلاش و توجه فراوان دارد. هنگامی که گفته میشود شخصی «انجز» است، منظور این است که او در وفای به عهد و انجام مسئولیتها از دیگران برتر و شایستهتر به شمار میآید. این واژه بیشتر جنبه ستایش و تحسین دارد و نشاندهنده درستکاری، مسئولیتپذیری و پایبندی فرد به سخن و تعهد خویش است. در متون ادبی و اخلاقی، چنین واژهای برای توصیف انسانهای وفادار، امین و قابل اعتماد به کار میرود؛ افرادی که نهتنها وعده میدهند، بلکه به بهترین شکل به آن عمل میکنند. از سوی دیگر، مفهوم روا کردن حاجت نیز در این واژه اهمیت دارد، زیرا شخص «انجز» کسی است که در کمک به دیگران کوتاهی نمیکند و برای برطرف کردن نیاز مردم کوشش دارد. برای نمونه میتوان گفت: «حاکم انجز کسی است که به نیاز مردم رسیدگی کند و در انجام وظایف خود سستی نداشته باشد.» در مجموع، این واژه بیانگر وفاداری، انجام کامل مسئولیت، برآوردن حاجت و استواری در عمل به وعدهها است و به شخصی اشاره دارد که در این صفات برجسته و ممتاز باشد.
انجز
لغت نامه دهخدا
انجز. [ اَ ج َ ] ( ع ن تف ) منجزتر. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
منجزتر
جمله سازی با انجز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 وَ یَغْفِرْ لَکُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ روی ان العباس کان یقول: انجز احد الوعدین و انا علی ثقة من الآخرة.
💡 وحده وحده وحده وحده - انجز انجز انجز وعده
