کلمه «آنکت» در زبان فارسی قدیمی به معنای «آنکه ترا» یا «آن کس که تو را» است و ترکیبی از ضمیرها و حرف ربط محسوب میشود. این واژه در متون ادبی و شعری به کار رفته و برای اشاره به کسی استفاده میشود که عملی برای مخاطب انجام داده یا نسبت به او نقشی دارد. «آنکت» مخفف و فشرده شکل «آن که ترا» است و برای روانتر کردن جمله در شعر و نثر قدیم به کار میرفته است. این واژه نوعی اشاره مستقیم و صمیمی به فردی است که فعل یا حالت خاصی را به مخاطب منتقل کرده است. در فرهنگ فارسی و لغتنامه دهخدا نیز «آنکت» به همین معنا ذکر شده و کاربرد ادبی آن مورد تأکید قرار گرفته است. فرهنگ عمید آن را به شکل «آن کس که تو را» توضیح داده تا مفهوم اصلی و کامل آن روشن شود. «آنکت» بیشتر در نثر و شعر کلاسیک دیده میشود و در فارسی امروزی کمتر استفاده میشود، اما معادل معنایی آن هنوز قابل فهم است. این کلمه نشاندهنده فشردگی زبانی و استفاده شاعرانه از ضمایر و حروف برای کوتاهسازی جملات است.
انکت
لغت نامه دهخدا
( آنکت ) آنکت. [ ک ِ ] ( ضمیر + حرف ربط + ضمیر ) مخفف آنکه ترا:
آنکت کلوخ روی لقب کرد خوب کرد
ایرا لقب گران نبود بر دل فغاک.منجیک.
فرهنگ عمید
( آنکت ) آن کس که تو را.
آن کس که تو را.
فرهنگ فارسی
( آنکت ) مخفف آنکه ترا.
جمله سازی با انکت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 همه درد تو در اینجا ز قلب است حقیقت آنکت اینجا نقد قلب است
💡 خویش را گم کردهای ای رازجوی پیش از آنکت جان برآید رازجوی
💡 میروی گه گمره و گه در رشد رشته پیدا نه و آنکت میکشد
💡 همان مرز ایران و توران تو راست نباشد جز آنکت همی رای خواست
💡 نه تو بادی نه آن کت دوستدارست نه آنکت دایه و نه آنکه یارست
