زرغونی
لغت نامه دهخدا
زرغونی. [زَ ] ( ص نسبی، اِ مرکب ) زرگونی. در پزشکی قدیم داروو معجونی است مرکب که در قوام قند ادویه را باریک کرده می آویزند. و آن پشت و گرده را قوت دهد و منی را بیفزاید. ( فرهنگ فارسی معین ) ( غیاث اللغات ) ( از آنندراج ). و این مخفف زرگونی است چه آن رنگ و رو را مثل زر، سرخ و روشن می نماید. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ) ( از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به زرعونی و زرگون شود.
جمله سازی با زرغونی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 هنرمند با دقت بسیار زیادی از رنگ زرغونی برای نقاشی کردن بخشهای اصلی نقاشی سنتی خود استفاده کرد تا جلوهای گرم به آن ببخشد.
💡 در بازار قدیمی فرش، دیدن طرحهایی با ترکیب رنگهای زرغونی و طلایی که به طرز چشمگیری در چشم میدرخشند، بسیار جذاب و خیرهکننده است.
💡 آن لباس سنتی با پارچهای از جنس ابریشم که با رنگ زرغونی بسیار غنی رنگآمیزی شده بود، توجه تمام مهمانان را در مراسم جلب کرد.