لغت نامه دهخدا
نام برداشتن. [ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) نام ستردن:
گران جان را نباشد هیچ نسبت با سبکروحان
نگین را میشود قالب تهی گر نام بردارند.بیدل ( از آنندراج ).- نام از جهان برداشتن و نام از جهان ستردن؛ کنایه از محو و ناپدید کردن. ( بهار عجم ) ( آنندراج ). معدوم کردن:
به شمشیر از جهان برداشت نام خسروان یکسر
نماند از بیم آن شمشیر ملک آرای گیتی بان.فرخی ( از آنندراج ).