Itháki

💡 Hikers on Itháki trace goat paths to viewpoints where Odysseus feels less like legend and more like every traveler with complicated feelings.

کوهنوردان در ایتاکی، مسیرهای بز را به سمت نقاط دیدنی دنبال می‌کنند، جایی که اودیسه کمتر شبیه افسانه و بیشتر شبیه هر مسافری با احساسات پیچیده است.

💡 Ferries to Itháki deliver myth quietly: olive groves, sleepy harbors, and a sense that homecoming is a verb you practice.

کشتی‌های مسافربری به ایتاکی، افسانه‌ها را بی‌سروصدا به ارمغان می‌آورند: باغ‌های زیتون، بندرگاه‌های خواب‌آلود، و این حس که بازگشت به خانه فعلی است که باید تمرین کنید.

💡 This is why, just around the time we would have been visiting Ithaki, I stood at a lectern in front of a small group of passengers on a boat in the middle of the sea, talking about “Ithaca.”

به همین دلیل است که تقریباً همزمان با بازدیدمان از ایتاکی، من پشت تریبونی در مقابل گروه کوچکی از مسافران در قایقی در وسط دریا ایستاده بودم و درباره «ایتاکا» صحبت می‌کردم.

💡 The Civil Protection Authority said the western islands of Zakynthos, Kefalonia, and Ithaki had reported damage and outages and road closures from downed trees hitting power lines.

اداره حفاظت مدنی اعلام کرد که جزایر غربی زاکینتوس، کفالونیا و ایتاکی خسارات و قطعی برق و بسته شدن جاده‌ها را به دلیل سقوط درختان و برخورد آنها با خطوط برق گزارش کرده‌اند.

💡 A taverna on Itháki taught us that patience, not Wi-Fi, is the essential amenity of island time.

یک میخانه در ایتاکی به ما آموخت که صبر، نه وای‌فای، از مزایای اساسی اوقات خوش جزیره است.

💡 It would begin at Troy, the site of which is in present-day Turkey, and end on Ithaki, a small island in the Ionian Sea which purports to be Ithaca, the place Odysseus called home.

این سفر از تروا، محل آن در ترکیه امروزی، آغاز می‌شد و در ایتاکی، جزیره‌ای کوچک در دریای ایونی که ظاهراً ایتاکا، جایی که اودیسه آن را خانه خود می‌دانست، بود، پایان می‌یافت.