لغت نامه دهخدا
نافریدن. [ ف َ دَ ] ( مص منفی ) مخفف نیافریدن. مقابل آفریدن:
نافرید ایزد ز خوبان جهان چون تو کسی
دلربا و دلفریب و دلنواز و دلستان.منوچهری.طبل را کی سود دارد ولوله
چون به اول نافریدندش دوال.انوری.شیر بی دم و سر و اشکم که دید
این چنین شیری خدا هم نافرید.مولوی.
