vae victis

💡 Historians cite vae victis to describe uneven settlements after war.

مورخان برای توصیف سکونتگاه‌های ناهموار پس از جنگ، به اصطلاح «vae victis» اشاره می‌کنند.

💡 It's not exactly a case of vae victis.

این دقیقاً مصداقِ «مرگِ قربانی» نیست.

💡 Surely, to the student of history, wherein vae victis! is written on every page, this fact has wonderful significance.

مطمئناً، برای دانشجوی تاریخ، که در هر صفحه‌اش «وای، قربانی!» نوشته شده است، این حقیقت اهمیت فوق‌العاده‌ای دارد.

💡 The old cry of Brennus: "Vae victis!" is might and cannot constitute a right.

فریاد قدیمی برنوس: «وای، قربانی!» قدرت است و نمی‌تواند حقی را تشکیل دهد.

💡 The play ends with a bitter whisper of vae victis as the curtain falls.

نمایش با زمزمه تلخ «وای قربانی» همزمان با افتادن پرده به پایان می‌رسد.

💡 In the end, one of them will have to give way: and, vae victis! unconditional surrender will be its only resource.

در نهایت، یکی از آنها مجبور به تسلیم خواهد شد: و، ای قربانی! تسلیم بی‌قید و شرط تنها راه چاره‌اش خواهد بود.