خشک سپوز

لغت نامه دهخدا

خشک سپوز. [ خ ُ س ِ ] ( نف مرکب ) آن که بوقت جماع با امردان موضع جماع را تر نکند:
منم کلوک خرافشار و کِنگ خشک سپوز.( از فهرست دیوان سوزنی ).

فرهنگ فارسی

آن که بوقت جماع با امردان موضع جماع را تر نکند.