لغت نامه دهخدا
حب الصنوبر. [ ح َب ْ بُص ْ ص َ ن َ ب َ ] ( ع اِ مرکب ) ثمره درخت صنوبر است، و آن بر دو نوع است، صغار و کبار، و چون حب الصنوبر گویند مطلق یا به کبار مقیدکنند مراد آن چیزیست که در فارسی چلغوزه نامند. و اگر مقید به صغار کنند مقصود آن چیز است که بفارسی تخم ناجو خوانند. ( بحر الجواهر ). و رجوع به دزی شود.
