کلمه «نغنغو» به کسی گفته میشود که بسیار نغزده و بهانهجو است و معمولاً مدام شکایت میکند یا غر میزند. این اصطلاح بیشتر در زبان عامیانه و محاورهای استفاده میشود و حالت رفتاری فرد را توصیف میکند. «نغنغو» معمولاً به کودکان اطلاق میشود، زیرا آنها گاهی با ناله و اعتراضهای کوچک به خواسته خود اصرار میکنند. کودک نغنغو با کوچکترین موضوع ناراحت میشود و شروع به غر زدن، ناله یا اعتراض میکند تا توجه دیگران را جلب نماید. این رفتار نشاندهنده کمحوصلگی، نداشتن صبر یا تلاش برای تغییر شرایط به نفع خود است. والدین و مربیان باید با صبر و مهارت تربیتی، کودک نغنغو را آرام کرده و او را به بیان مناسب احساساتش هدایت کنند. در مکالمه روزمره، وقتی گفته میشود کسی نغنغو است، یعنی اهل بهانهگیری و شکایت مداوم است. نغنغو بودن به معنای شکایتهای بیدلیل یا افراطی است، اما معمولاً گذرا و مختص دورهای از کودکی است.
نغ نغو
لغت نامه دهخدا
نغنغو. [ ن ِ ن ِ ] ( ص نسبی ) در تداول عامه، که بسیار ژکد. که بسیار نالد. که بسیار نغنغ کند. که بسیار شکایت کند. ( یادداشت مؤلف ).
فرهنگ فارسی
کسی که نغ زند و بهانه جوید ( بیشتر در مورد کودکان آید ).
