«نحنح» صفتی عربی است که به معنای «بخیل» یا «لئیم» به کار میرود. این واژه در منابع لغوی معتبر مانند «ناظم الاطباء» و «اقرب الموارد» با همین معنا ذکر شده است. از نظر معنایی، «نحنح» نقطه مقابل سخاوت و بخشندگی محسوب میشود و اشاره به کسی دارد که در بخشش و کمک به دیگران خساست به خرج میدهد. جمع این واژه «نحانح» یا «نحانحة» است و این شکل جمع نیز در متون کلاسیک عربی دیده میشود. «نحنح» نمونهای از اصطلاحات اخلاقی و توصیفی در زبان عربی کلاسیک است که در متون فارسی با ریشه عربی نیز کاربرد یافته و تمایز میان افراد بخیل و سخاوتمند را به روشنی نشان میدهد. این واژه علاوه بر بار معنایی اخلاقی، بیانگر دقت زبان عربی در توصیف ویژگیهای شخصیتی و رفتاری انسانهاست.
نحنح
لغت نامه دهخدا
نحنح. [ ن َ ن َ ] ( ع ص ) بخیل. ( ناظم الاطباء ). بخیل لئیم. ( از اقرب الموارد ). ج، نحانح، نحانحة. || نحنح النفس؛ طیب النفس. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ). یقال: ما انا بنحنح النفس عن کذا؛ ای ما انا بطیب النفس عنه. ( از اقرب الموارد ).
