چشمه ٔ خورشید

چشمه خورشید. [ چ َ / چ ِ م َ /م ِ ی ِ خوَرْ / خُر ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) ) قرص خورشید. قرص خور. عین الشمس. قرص آفتاب:
آنگه گر نیم شب درش بگشائی
چشمه خورشید را ببینی تابان.رودکی.از دو رخ تو نور برد چشمه خورشید
وز دو لب تو طعم برد چشمه حیوان.قطران.کآب جگر چشمه حیوان اوست
چشمه خورشید نمکدان اوست.نظامی.چشمه درخشنده تر از چشم حور
تا برد از چشمه خورشید نور.نظامی.دل که بشادی غم دل می گرفت
چشمه خورشید بگِل می گرفت.نظامی.این همان چشمه خورشید جهان افروز است
که همی تافت بر آرامگه عاد و ثمود.سعدی.ذره را تا نبود همت عالی،حافظ
طالب چشمه خورشید درخشان نشود.حافظ.گرچه گردآلود فقرم دورباد از همتم
گر به آب چشمه خورشید دامن تر کنم.حافظ.رجوع به چشمه خور شود.

💡 شب که ز خورشید نظر دوختی شمع نظر تا سحر افروختی

💡 تا بتابد هر مهی خورشید از برج دگر بادت از برج شرف خورشید دولت تیرتاب

💡 همه همواره در خورشید پیوستند و ناچاره به کل خویش پیوندد سرانجامی هر اجزائی