العلى

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
علو (۷۰ بار)

💡 پس صدر آيه يعنى جمله (ذلك بان الله هو الحق ) برهان بر مضمونذيل آن، يعنى جمله (ان الله هو العلى الكبير) است، وذيل آن برهان بر جامعيت خداى تعالى نسبت به صفات ثبوتيه و سلبيه هر دو است، كهبيانش گذشت، پس خدا ذاتى است مستجمع و دارنده همه صفاتكمال، پس او (الله ) است، كه عزيز است نام او.

💡 3 - در بعضى از احاديث به همين معنى تصريح شده مانند حديثى كه در امالى شيخ از اميرمومنان على (عليه السلام ) نقل شده است كه ضمن بيان فضيلت آية الكرسى از الله لااله الا هو شروع فرمود تا و هو العلى العظيم.

💡 و بـنـابـراين آيه شريفه مورد بحث همان مطلبى را افاده مى كند كه آيه شريفه (نسوااللّه فـنـسـيـهم ) آن را بيان مى كند. و جمله (فالحكم لله العلى الكبير)، هر چند فىنـفـسـه عموميت دارد، و ليكن از نظر سياق خاص است، و مى خواهد كفار را تهديد كند و بههمين منظور براى تاءكيد اين تهديد، آيه را با دو نام مقدس (على ) و (كبير) ختم مىفرمايد.

💡 و معلوم است كه اگر غير خداوند كسى داراى حكم بود، مى توانست حكم خدا را به وسيلهحكم خود دنبال كند و با خواست او معارضه نمايد: (فالحكم لله العلى الكبير) و همچنينآيات ديگرى كه به طور عموم يا به طور خصوص، دلالت دارند بر اختصاص ‍ حكمتكوينى به خداى تعالى.

💡 (اعوذ بوجهك الكريم و عزتك التى لاترام و قدرتك التى لايمتنع منها شى ء منشر الدنيا و الاخرة و من شر الاوجاع كلها و لاحول و لاقوة الا بالله العلى العظيم ).

💡 اللّه لا اله الا هو الحى القيوم لا تاخذه سنة و لا نوم له ما فى السموت و ما فى الارضمن ذاالّذى يشفع عنده الا باذنه يعلم ما بين ايديهم و ما خلفهم و لا يحيطون بشى ء من علمهالا بما شاء وسع كرسيه السموت و الارض و لا يوده حفظهما و هو العلى العظيم. (255)