مرافعه کردن

مرافعه کردن. [ م ُ ف َ / ف ِ ع َ / ع ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) در تداول، دعوا کردن. محاجه و مشاجره نمودن.

دعوا کردن

💡 در مجمع البيان در ذيل آيه: (و يقولون آمنا بالله...) گفته: بعضى گفته اند: اينآيات در شاءن مردى از منافقين نازل شد كه بين او و مردى يهودى مرافعه اى بود، يهودىپيشنهاد كرده بود كه مرافعه را نزد رسول خدا (صلى الله عليه و آله ) ببرند، ولىمنافق حاضر نشد و پيشنهاد كرد كه نزد كعب بن اشرف بروند.

💡 گروهى از شاميان نيز به طرفدارى از مرد شامى برخاستند، و مرافعه را به حضورشخص معاويه بردند.

💡 در فـتـوحـات مكيه در وصف مهدى آل محمد صلوات الله عليهم ) چنين آمده است: يقسمالمـال بـالسـويـة، و يـعـدل فـى الرعـيـة و يـفـصـل فـى القـضـيـة....الخ كـهمـال را بى تفاوت و باندازه تقسيم مى كند و ميان ملت و رعيت به عدالت رفتار مى كند، ودر دعوى و مرافعه، به حق داورى مى نمايد ـ الخ.

💡 پس به نزد قاضى آن زمان مرافعه بردند، قاضى گفت: من حكم قضيه شما را نمى دانم، برويد به نزد سه برادر كه از فرزندان غنامند.

💡 آن زنى كه دختر زائيده بود، پسر زن ديگر را برداشت، و دختر نوزادش را به جاى وىگذاشت و در نتيجه ميان آن دو زن مرافعه اى پيش آمد و قرار شد على (عليه السلام )داورى كند.