حره ٔ عباد

حره عباد. [ ح َرْ رَ ی ِ ع َب ْبا ] ( اِخ ) موضعی در سفلای مدینة. ( معجم البلدان ).

موضعی در سفلای مدینه

💡 نخست مى گويد: (آنهائى را كه شما جز خدا مى خوانيد و عبادت مى كنيد و از آنان يارىمى طلبيد بندگانى همچون خود شما هستند)! (ان الذين تدعون من دون الله عباد امثالكم ).

💡 عباد الله را معبود در ملک عبودیت نموده قامت موزون دو تا در سجده یکتا

💡 که داند که درین خاک چه تعبیه‌ها است، حقّ میگوید جلّ جلاله: «خلقت قلوب عبادی من رضوانی».

💡 به ره خواب و خور و بغی و ضلالت چالاک موسم طاعت و احکام عبادات کسل

💡 وی با شیرین عبادی نویسنده و برنده جایزه صلح نوبل برای نوشتن کتاب «حقوق پناهندگان در ایران» همکاری کرده‌است.

💡 و گفتند آدمی که مستحق آن شود که خلق را سخن گوید گفت: وقتی که از خدای فهم کند و اگر از خدای فهم نمی‌کند بلای او در عباد الله و بلاد الله عام بود.