تنگ عیش

💡 زان تنگ عیش چون گهر افتاده ای که تو عادت به تلخ و شور چو دریا نکرده ای

💡 ای حسرت از دلم برو امروز، کان گذشت کاین خوان تنگ عیش بر امید تنگ بود

💡 بی رخت شد چون دهانت عیش من تنگ عیش است آنکه بستانیش نیست

💡 سرنوشت تنگ عیشان را توانی حک کنی گزلک رحمت چو آری در بنان تربیت

💡 آنکه او تا در سرای آفرینش آمدست تنگ عیشی از سرای آفرینش غایبست

💡 دل تنگ عیش مارا، که شمارد از صبوران که هزار زخم دندان، جگرش نگار دارد

💡 او که در دنیای مادی و دنیای تنگ عیش غرق شده بود، هرگز نتوانست لذت واقعی و آرامش درونی را در میان تجملات بیهوده پیدا کند.

💡 زندگی در میان شکم‌رانی و تنگ عیش، انسان را از درک ارزش‌های معنوی و اخلاقی دور کرده و او را درگیر مادی‌گرایی افراطی می‌کند.

💡 فیلسوفان همواره هشدار داده‌اند که گرفتار شدن در تنگ عیش و لذات زودگذر، می‌تواند روح انسان را از رشد و تکامل واقعی بازدارد.