سمن خد

سمن خد. [ س َ م َ خ َدد / خ َ ] ( ص مرکب ) آنکه رخسار وی مانند یاسمن سپید و خوشبوی باشد. ( ناظم الاطباء ): لطیف اندامی، ماهرویی، سلسله مویی، عنبرجعدی، سمن خدی. ( سندبادنامه ص 259 ).

آن که رخسار وی مانند یاسمن سپید و خوشبوی باشد.

💡 سر از دریچه ایوان خاطرم بدر آرند بگاه جله ی مدحت سیه خطان سمن خد

💡 ربوده گوی لطافت بصولجان سر زلف ز دلبران سهی قد و شاهدان سمن خد

💡 هزاران جان چه جای عشقبازیست فدائی خواهد آن سرو سمن خد