بی تابانه

بیتابانه. [ ن َ / ن ِ ] ( ق مرکب ) بزودی و فوراً و بخودی خود.( ناظم الاطباء ). بی تحمل. بی توان. رجوع به تاب شود.

از روی بی تابی و ناشکیبایی، بی صبرانه.

💡 عاشق دلسوز سرگردان کند معشوق را شمع بی تابانه گردد از سر پروانه ام

💡 از تغافل های گرم یار می ترسم حزین آه بی تابانه ای از دادخواهی سر زند

💡 بیا ای شوق و دست رقبتم سوی گریبان بر که بی تابانه پیراهن دریدن آرزو دارم

💡 ماتم پروانه را پنهان چه داری سیدا از زبان شمع بی تابانه آخر گل کند

💡 مبین آیینه را بسیار در خلوت که می ترسم که در دامان پاک خویش بی تابانه آویزی

💡 شیشه نازکدل من در شکستن، سنگ را آه گرم از سینه بی تابانه می آرد برون