انبانچه ٔ خضر

انبانچه خضر. [ اَم ْ چ َ/چ ِ ی ِ خ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) انبان خضر:
در آب بقا شیروان غوطه خور
چو انبانچه خضر از آب پر.وحید ( در تعریف کله پز ) ( از آنندراج ).و رجوع به انبان خضر شود.

انبان خضر

💡 ساقی مرا به چشمه کوثر نشان چو داد زآنم چه غم که خضر نبخشد زلال خویش

💡 تو بلطف آب خضری من اگر چه تشنه سوزم نزنم نفس مبادا که دلت غبار گیرد

💡 بقعه خضر مربوط به سدهٔ ۴ و ۵ ه‍.ق است و در همدان، کوی خضر واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۰۷۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 به خواب شیخ حرم دید دوش مستی را نشسته بر در کعبه به خضر دوش به دوش

💡 زخاک کوی تو هم یافتم چو یافت (سحاب) همین نیافت خضر عمر جاودان تنها

💡 به کام خضر آب زندگی را تلخ می سازد گل زخمی که من زان تیغ بی زنهار می چینم