تئودوز دوم

تئودوز دوم. [ ت ِ ءُ دُ زِ دُوْ وُ ] ( اِخ ) تئودوز ( تئودوسیوس ) جوان، امپراتور مشرق ( 408-450 م. ). فرزند «آدکاریوس » و نوه تئودوز بزرگ بود. وی جانشینی فرزندان پدر خود را تحصیل کرد. ابتدا بعنوان قیم «آنتِه میوس » بفرماندهی قشون و حکومت رسید. سپس با همین عنوان بجای خواهرش «پول شه ری » حکومت کرد. سیاست خارجی حکومت وی چندان رضایتبخش نبود. در سال 421 م. از ایرانیان و در 441 از «وندالها» شکست خورد. در سال 443مجبور شد با آتیلا معاهده صلح شرم آوری را امضا کند.علاوه بر این حکومت او اغلب گرفتار سرکشی های مذهبی میشد و در سال 449 رأی به الحاد او دادند. دانشگاه قسطنطنیه در زمان او پایه گذاری شد. و از او است: مجموعه قوانین «تئودوزین ».

تئودوز جوان امپراطور مشرق و نوه تئودوز بزرگ بود. وی جانشین فرزندان پدر خود را تحصیل کرد. ابتدا به عنوان قیم آنته میوس به فرماندهی قشون حکومت رسید. سپس با همین عنوان به جای خواهرش پول شه ری حکومت کرد.

💡 در امپراتوری روم کدهای گریگورین و هژمونین که در ۴۳۸ میلادی به دستور تئودوز دوم تهیه شدند، تلاش‌های ابتدایی این امپراتوری برای حل مشکل ابهام و پیچیدگی حقوق به واسطه تعارض مقررات و در نتیجه عدم امنیت حقوقی بودند. این قانون جامع تأسیسات حقوقی پراکنده را از کتاب‌ها و عناوین مختلف برداشته و آن‌ها را بر اساس یک پلان روش‌مند طبقه‌بندی می‌داد.