لغت نامه دهخدا
فراخ مایه. [ ف َ ی َ / ی ِ ] ( ص مرکب ) کنایت از مرد کاردان و بلندحوصله. ( آنندراج ).
فراخ مایه. [ ف َ ی َ / ی ِ ] ( ص مرکب ) کنایت از مرد کاردان و بلندحوصله. ( آنندراج ).
( صفت ) ۱ - آنکه دارای مایه زیاد باشد ۲ - کاردان ۳ - بلند حوصله.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بید، ار ندهد ز میوه مایه باری بودش فراخ سایه