حلس

حلس. [ ح َ ] ( ع اِ ) حِلس. عهد و پیمان. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || ( مص ) نقد گرفتن ساعی بجای فریضه. ( از منتهی الارب ). حلس المصدق؛ اخذالنقد مکان الفریضة و فی اللسان و التکملة مکان الابل. ( اقرب الموارد ). || نمدزین بر پشت شتر افکندن. ( از اقرب الموارد ). حِلس پوشاندن شتر را. ( منتهی الارب ). || ادامه پیدا کردن باران: حلس السماء؛ دام مطرها و هو غیر وابل. ( از اقرب الموارد ). پیوسته باریدن آسمان. ( منتهی الارب ). || حریص شدن. ( از اقرب الموارد ). || حلس امری؛ چسبیدن به آن و لازم گرفتن آن. ( از منتهی الارب ).
حلس. [ ح َ ل ِ ] ( ع اِ ) تیر چهارم قمار. ( از منتهی الارب ). || ( ص ) دلاور.( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ). || حریص. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).حریص که از جای خود دور نشود. ( از اقرب الموارد ).
حلس. [ ح َ ل َ ] ( ع مص ) بودن جای حلس از شتر مخالف رنگ وی. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ). || ( اِ ) گلیم سطبر که بر پشت شتر نهند و در خانه زیر فرشهای فاخر افکنند. ( از اقرب الموارد ). رجوع به حِلس شود.
حلس. [ ح ِ ] ( ع اِ ) حَلَس. پلاس. ( دهار ). گلیم سطبر که بر پشت شتر زیر برذعه نهند و در خانه زیر فرش های فاخره افکنند. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). نمدزین. ( دستوراللغة ). ج، احلاس، حلوس، حلسه. || تیر چهارم قمار و آن چهار بخش دارد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || عهد و میثاق. ( اقرب الموارد ). پیمان. حلف. || مهتر قوم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). بزرگ مردم. ( از اقرب الموارد ). || هوحلس بیته، یعنی نمیگذارد خانه را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). خانه نشین. ج، احلاس: فکونوا احلاس بیوتکم. ( تاریخ بیهقی ص 56 ) ( آنندراج ).
- ام حلس؛ ماده خر. ( از منتهی الارب ).

پلاس گلیم سطبر بر پشت شتر زیر برذعه نهند و در خانه زیر فرشهای فاخره افکنند

💡 اگر به حجره وگر بر شتر بود سزدش پلاس حجره و حلس شتر ز برد یمن