براء

( برآء ) برآء. [ ب ُ رَ ] ( ع اِ ) ج ِ بری ٔ. ( منتهی الارب ) ( ترجمان علامه جرجانی، ترتیب عادل بن علی )( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). رجوع به بری شود.
براء. [ ب َ ] ( ع ص ) بی گناه. ( مهذب الاسماء ). || پاک و بیزار. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). جمع و مفرد و مذکر و مؤنث در آن یکسان است. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || ( اِ ) نخست شب از ماه و گویند بازپسین شب. ( مهذب الاسماء ). نخستین شب یا نخستین روز از هر ماه یا پسین شب یا پسین روز از آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). ابن البراء. ( منتهی الارب ). || ( مص ) پاک و بیزار شدن از عیب و وام ومانند آن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).
براء. [ ب ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ باری ٔ. به شدگان از بیماری. برٔیافتگان. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || ج ِ بری ٔ. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). پاکان ازچیزی و بیزاران. ( منتهی الارب ). رجوع به بری شود.
براء. [ ب َ ] ( اِخ ) ابن نوفل مکنی به ابوهنیده. رجوع به ابوهنیده شود.

[ویکی الکتاب] برآء. ریشه کلمه:
برء (۳۱ بار)
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
برء (۳۱ بار)
«براء» (بر وزن سوار) مصدر و به معنای «تبری» است; و در این گونه موارد معنای وصفی به طور مؤکد و مبالغه دارد (مانند زیدٌ عَدْلٌ) و چون مصدر است مفرد و جمع، مذکر و مؤنث در آن یکسان می باشد.
[ویکی فقه] براء (ابهام زدایی). براء ممکن است اسم برای اشخاص ذیل باشد: • براء بن مالک، از صحابه و سلحشوران صدر اسلام• براء بن عازب، از تیره خزرج، از شاخه های اَوْس• براء بن معرور انصاری، صحابی پیامبراکرم (صلّی اللّه علیه وآله وسلّم) • بشر بن براء انصاری، صحابی و انصاری
...

💡 و روایت کنند از براء عازب که آخرتر آیتی که از آسمان فرود آمد این آیت بود، و آخرتر سوره‌ای سورة براءة.

💡 اصل الباب تبرّى الشى ء من الشى ء و هو انفصاله منه، و براء اللّه الخلق اءىفطرهم فانهم انفصلوا من العدم الى الوجود... (1007).

💡 نـخـست مى فرمايد: (به خاطر بياور هنگامى كه ابراهيم به پدرش ‍ (عمويش آذر) و قومبـت پـرسـتـش گـفـت مـن از آنـچـه شـمـا مـى پـرسـتـيـد بـيـزارم )! (و اذقال ابراهيم لابيه و قومه اننى براء مما تعبدون ).

💡 براء مى گويد: (من سيصد نفر از ياران پيامبر گرامى اسلام (صلى الله عليه و آله )را كه در جنگ بدر شركت كرده بودند ديدم، همه آنها به گونه اى بسر ميبردند كهمايل بودند يار و رفيقشان بجاى آنها فتوى صادر كند).

💡 براء بن عازّب گوید از پیغامبر صَلَّی اللّهُ عَلَیْهِ وَسَلَّمَ شنیدم که گفت قرآنرا بآواز خواش خوانید که قرآنرا نیکوی افزاید این خبر دلیلست بر فضیلت آواز خوش.