خوش غمزه

خوش غمزه. [ خوَش ْ / خُش ْ غ َ زَ / زِ ] ( ص مرکب ) باغمزه. عشوه گر. خوش ادا. خوش اطوار:
خوش غمزه چشم خور ز تو شب طره پرعنبر ز تو
پیشانی اختر ز تو داغ اطعنا داشته.خاقانی.

با غمزه عشوه گر

💡 تو میزن غمزه تا من می خورم خوش خوش سنان تو چه غم دارد ترا، گر سینه من چاک خواهد شد

💡 ناز آتش، غمزه آتش، خویِ سرکش آتش است پای تا سر آتش است آن مه ولی خوش آتش است