دشنام ده

دشنام ده. [ دُ دِه ْ ] ( نف مرکب ) دشنام دهنده. ناسزاگو.

💡 خوشم آید سخنت ور همه دشنام دهی آفرین بر لبت آن دم که کنی نفرینم

💡 بس که دشنام دهی چون شنوی نام مرا یک نفر نیست که آرد به تو پیغام مرا

💡 هر که بستاید تو را دشنام ده سود و سرمایه به مفلس وام ده

💡 صبح پیدا گشت و شب اندر شکست خفتگان مست را دشنام ده

💡 من دعا گویم اگر تو همه دشنام دهی بنده خدمت بکند ور نکنند اعزازش

💡 ترک دشنام ده این لحظه که مسکین خواجو از درت می برد ابرام و دعا می گوید