بی آزار صفتی در زبان فارسی است که به فرد، رفتار یا چیزهایی اطلاق میشود که آسیبی به دیگران نمیرساند و بدون ایجاد مزاحمت یا ضرر است. این واژه از ترکیب «بی» به معنی نداشتن و «آزار» به معنی اذیت یا آسیب ساخته شده است. در وصف انسانها، بیآزار به فردی اطلاق میشود که رفتار ملایم، لطیف و بدون خشونت دارد؛ در وصف حیوانات، به حیوانی آرام و بدون خطر گفته میشود و در وصف اشیاء یا محیط، به چیزهایی اشاره دارد که مزاحمتی ایجاد نمیکنند. بیآزار بودن علاوه بر جنبه وصفی، یک ویژگی اخلاقی پسندیده در تعاملات اجتماعی محسوب میشود و در متون ادبی برای توصیف شخصیتهای مهربان و دوستداشتنی به کار رفته است. این واژه در مقابل «پرآزار» یا «آزاردهنده» قرار دارد و در مکالمات روزمره نیز برای تأکید بر آرامش و بیخطر بودن فرد یا محیط استفاده میشود.
بی آزار
فرهنگ عمید
( بی آزار ) کسی یا چیزی که آزار نمی رساند، بی خطر: حیوان بی آزار.
ویکی واژه
innocuo
جمله سازی با بی آزار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 بردباری جوی و بی آزار باش تا که گردد در هنر نام تو فاش
💡 از دم تیغ است پشت تیغ بی آزارتر هر که می گرداند از ما روی، ممنونیم ما
💡 چون در دلت آن بود که گیری یاری برگردی ازین دل شده بی آزاری
💡 از دم تیغ است پشت تیغ بی آزارتر هرکه می گرداند از من روی ممنونش منم
💡 فرود آمد از اسب و او را چو باد بی آزار نرم از بر زین نهاد
💡 میکشد ساقی خمارم باده را تعجیل کن فیض را از جام باقی عیش بی آزار ده
