خاک و باد

خاک و باد. [ ک ُ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) بنده. ( شرفنامه منیری ) ( آنندراج ). مطیع. فرمانبردار: فلان خاک و باد تست. || قاصد. ( شرفنامه منیری ) ( آنندراج ). پیک.

بنده مطیع

💡 تا هست آب و آتش و تا هست خاک و باد فخر ملوک اتسز خوارزمشاه باد

💡 زآب و خاک و باد لطف و حزم و عزم او دلیل لیکن او را قهر نبود تا کند اثبات نار

💡 تا که باشد آدمی در عالم و دیو و پری تا که باشد خاک و باد و آتش و آب و گیاه

💡 نه از آتش و آب و از تیغ و تیر نه از خاک و باد و هژبر دلیر

💡 مخمّر زآب و خاک و باد و نارستش بدن اما حیا آبش وفا نارش رضا بادش عطا طینش