لغت نامه دهخدا
برگزاف. [ ب َگ َ ] ( ص مرکب، ق مرکب ) دروغین. به عبث:
آنرا که ندانی چه طاعت آری
طاعت نبود برگزاف و عمدا.ناصرخسرو.
برگزاف. [ ب َگ َ ] ( ص مرکب، ق مرکب ) دروغین. به عبث:
آنرا که ندانی چه طاعت آری
طاعت نبود برگزاف و عمدا.ناصرخسرو.
دروغین به عبث.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ما نیز بر گزاف به... دیم تا شدیم زینسان میان شکسته چو دال و نگون چو نون
💡 مگو ای برادر سخن بر گزاف که گر راست گویی محال است لاف
💡 که هر کس که چیزی خرد بر گزاف فروشد بحکم خرد بر گزاف
💡 دل او بیضیا و نور و فروغ گوش او بر گزاف و فحش و دروغ
💡 بگریز از اینجهان ز غرورش که پیش از این عنقا نه بر گزاف سوی انزوا شتافت
💡 سراسیمه گوید سخن بر گزاف چو طنبور بیمغزِ بسیارلاف