اصفاهان

اصفاهان. [ اِ ] ( اِخ ) اصفهان. اسپهان. صفاهان. اسپاهان. اصبهان. اصباهان:
ز گنجه فتح خوزستان که کرده ست
ز عمان تا به اصفاهان که خورده ست.نظامی.با چنین آب و هوا اصفاهان خوشتر از مصر و حجاز و بغداد. ( ترجمه محاسن اصفهان حسین آوی ص 132 ).
اثر عدل وزیر ملک است
که جهان جمله چو اصفاهان باد.حسین آوی ( از ترجمه محاسن اصفهان ).مبلغ مال کفایت در مال قمی خاصه غیر از مال منقول از اصفاهان که کفایت آن داخل آنست. ( تاریخ قم ص 124 ). و رجوع به اصبهان و اصباهان و اسپهان و اصفهان و صفاهان شود.

اصفهان اسپهان صفاهان اسپاهان اصبهان اصباهان.

💡 غالب از آب و هوای هند بسمل گشت نطق خیز تا خود را به اصفاهان و شیراز افگنم

💡 من دو روز است تا از اصفاهان رخت بستم به جانب تهران

💡 بازم از خاک دری فیّاض چشم سرمه‌ایست گر به تکلیفم کشاند سوی اصفاهان نصیب

💡 خدایگانا، دانی که اهل اصفاهان چها کشیده، چها دیده، بیگنه به عموم؟!

💡 می بری صائب ز هندستان به اصفاهان سخن گوهر خود را ز بی قدری به معدن می کشی

💡 تو در بهار به کاشان شدی ز اصفاهان چو آفتاب به برج حمل به فروردین