لغت نامه دهخدا
چمن سیر. [ چ َ م َ س َ / س ِ ] ( ص مرکب ) آنکه در چمن ها بگردد. مرادف چمن گرد. ( از آنندراج ). گردش کننده در باغها. ( ناظم الاطباء ). سیرکننده در باغها و بستان. آنکه در باغ و بستان سیر و سیاحت کند:
الفت هوسم نیست به دلهای چمن سیر
ترسم که مرا با غم خود وانگذارند.حضرت شیخ ( از آنندراج ).رجوع به چمن گرد شود.